Al 15 jaar werk ik in de zorg. In al die tijd heb ik bijna nooit mogen ervaren hoe het is om een ruimer budget te hebben. Tegelijkertijd is de zorg alleen maar meer gaan kosten, en is flink besparen nog nooit zo’n hot topic geweest.

Toch ben ik van mening dat op een relatief simpele manier heel veel geld bespaard kan worden, al zal ik er misschien niet populairder mee worden op de werkvloer.

Bezuinigen stel ik voor om op verschillende niveaus en in verschillende sectoren te bewerkstelligen.

Een van de belangrijkste onderdelen is bezuinigen op overhead kosten, ofwel de toplagen in de zorg. Hier valt erg veel te halen. Verlang niet langer dat kleine organisaties veranderen tot mega-grote landelijk opererende instellingen worden, maar hou het klein. Op die manier is er topd-down en down to top weer binding en saamhorigheid. Dan voelen medewerkers op de werkvloer, het laagste niveau zich weer gewaardeerd, want dat vindt men belangrijker dan het salaris. Op die wijze is het aantal medewerkers die zich bezighoudt met het instand houden en goed laten functioneren van de instellingen ook terug te dringen.
Daarbij zal er ook wettelijk geregeld moeten worden dat ALLE medewerkers in de zorg, dus ook de directeuren en de managers gebonden zijn aan een en dezelfde CAO. Gouden handdrukken en vertrekpremies worden verboden.
In de ziekenhuiszorg zal dit ook betekenen dat chirurgen een vast salaris krijgen, dus niet per hoeveelheid ingrepen of de moeilijkheid daarvan. Een cardioloog in Friesland verdient net zoveel als in Amsterdam, of als in Maastricht.

Tot slot zal een gezondheidszorg instelling ook weer echt non-profit moeten worden. Dus geen winstbelang, alleen kosten neutraal werken.

Maar ook in de vergoedingen kan erg bespaard worden.
Een voorbeeld:
Een jong gezin krijgt kinderen. Deze kinderen hebben speciale voeding nodig, luiers, kinderwagen etc. De kosten hiervan zijn voor de ouders, en zo hoort het ook.
Maar….
Nu is Oma 83 en heeft een rollator nodig. Zorgverzekering betaalt, en na een paar jaar mag oma gratis deze weer omruilen voor een nieuwe. Oma heeft daarnaast na een heupoperatie ook een rolstoel nodig. Ook deze krijgt ze vanuit de WMO. Zonder eigen bijdrage nog wel.
Het meest erge is, dat de arts constateerd dat dit nodig is, maar er komt iemand van de gemeente nog even beoordelen of dit ook werkelijk nodig is. Laat die beoordeling nu gewoon over aan de arts, deze kent de patient het beste en bepaalt wat nodig is. Weer een besparing en als we dan ook nog op dergelijke ondersteunende middelen een eigen bijdrage rekenen is het nog meer besparen.
Van mij mag het zelfs zo zijn, dat er onder de € 250,00 niet vergoed wordt en daarboven een eigen bijdrage geldt. Het zelfde zou ik vinden gelden voor alle ondersteunende hulpmiddelen.

Medicijnen is nog zo’n onderwerp waarop we kunnen besparen. Jaarlijks worden er miljoenen, als het niet al miljarden is, weggegooid en teveel voorgeschreven en niet gebruikte medicijnen. Niet meer doen. Geef voortaan altijd de medicatie in baxterzakjes mee, of in zeer kleine hoeveelheden. Medicijnen die niet gebruikt worden zijn een zware last, aangezien ze niet nog eens uitgegeven kunnen worden aan andere patienten maar wel geldt gekost hebben.

Veel ouderen, maar ook jongere werknemers, vertrekken naar warmere oorden. De meesten zitten wel vast aan de verplichte nederlandse zorgverzekering. Terwijl een staar-operatie in Spanje stukken voordeliger is, zijn ze verzekerd tegen het dure Nederlandse tarief. Stop daarmee; indien je 6 maanden + 1 dag of meer in een ander land woont, dien je je aldaar te laten verzekeren, tegen de lokale tarieven.

Dan hebben we ook nog de concurrentie tussen de zorgverzekeraars die geen echte concurrentie is. Ja, ze proberen allemaal tegen een zo scherp mogelijk geprijsde premie het basispakket aan te bieden, maar als de overheid bepaalt wat er in het pakket zit, schieten we niet erg op met onze concurrentie. Nee, het verschil zou gemaakt moeten worden dat verzekeraars ook buiten de kaders leren denken. Waarom kan in Duitsland eerder een hernia operatie plaats vinden dan in Nederland? De Nederlandse werknemer zit in de tussentijd ziek thuis (WIA) gebruikt veel medicijnen en krijgt fysiotherapie en uiteindelijk dezelfde behandeling als in Duitsland. Uit eigen ervaring heb ik mee gemaakt dat ik wel 4 maanden eerder weer aan het werk was door me in het buitenland te laten behandelen dan in Nederland. Ook daar valt erg veel besparing te halen.

De grote vraag is, wat wordt er nog wel betaald in de zorg?
Indien je bovenstaande allemaal zou kunnen doorvoeren, dan besparen we veel meer op de zorg dan nu nodig is. Hiermee zouden de premies kunnen dalen, het eigen risico laten verdwijnen en ook een hogere vergoeding in de tandzorg kunnen bekostigen.
Wat we er ook mee kunnen winnen als we meer gaan denken in het thema: de verbruiker betaalt. Hiermee bedoel ik dat chronisch alcoholisten niet in aanmerking zouden moeten komen voor levertransplantatie. Idem dito voor rokers en longen.
Stel een codicil verplicht bij het afhalen van je idkaart of paspoort. Geen donor, dan ook geen transplantatie als je het nodig hebt. We zullen wat harder moeten zijn naar ons zelf. We willen graag alles hebben, alles krijgen, maar er niets voor terug hoeven geven.
Die tijd is voorbij.

Ik zou bijna willen afsluiten met:
Ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country

Maar dan zou ik me gelijk zetten met een veel groter persoon dan ik ooit zal worden….